Στον Μπάμπη
Θέλω να σου πω κάποια πράγματα αλλά τώρα είναι πλέον αργά γιατί είσαι νεκρός. Να ξέρεις ότι δεν έχω μετανιώσει για τίποτα από όσα είπα για σένα (και έχω πει πάρα πολλά πίσω από την πλάτη σου) και κυρίως για όσα έκανα. Είναι ανόφελο να κρύβομαι, είναι σίγουρο ότι εγώ ευθύνομαι για το θάνατό σου. Ελπίζω μόνο, εκεί που είσαι, να με ακούς ή έστω το αστρικό σου σώμα να μήν έχει απομακρυθεί από το σπίτι μου, όπου και πέρασες τις τελευταίες σου μέρες, και να λαμβάνεις την ενέργεια του μίσους που σου στέλνω από τα βάθη της ψυχής μου.
Ποτέ δεν μου άρεσε που έμενες στο ίδιο σπίτι με μένα. Πόσο μάλλον όταν εγκαταστάθηκες στο δικό μου δωμάτιο χωρίς καν να ρωτήσεις. Εσύ βέβαια δεν θα μπορούσες να ξέρεις ότι σε αντιπαθούσα τόσο, μιας και δεν βλεπόμασταν συχνά. Οι συναντήσεις μας ήταν αστραπιαίες αλλά η ιδέα και μόνο της παρουσίας σου στον δικό μου χώρο μου δημιουργούσε απέχθεια και αηδία. Η αλήθεια είναι ότι τα βράδια δεν κοιμόμουν και περίμενα να παρουσιαστείς για να σε αντιμετωπίσω. Η εμφάνισή σου, ο τόπος απ’όπου ερχόσουν, οι σηνήθειές σου ακόμαι και ο τρόπος που περπατούσες μου έφερναν δυσφορία.
Ναι, ήθελα να σε σκοτώσω. Αν είχα το θάρρος θα σε έψαχνα και θα ξεκαθάριζα μαζί σου μια για πάντα. Ήθελα πάρα πολύ να σε συνθλίψω. Να σου πετάξω τα μυαλά έξω και μετά θα χόρευα πανευτυχής έναν άγριο χορό πάνω από το πτώμα σου. Το φανταζόμουν πολλές φορές αλλά τις περισσότερες δεν είχα καν τη δύναμη να έρθω σπίτι από φόβο μη σε δω.
Τελικά αποφάσισα να κάνω τη βρώμικη δουλειά με πλάγιο τρόπο, και ήμου σίγουρος ότι θα έπεφτες στην παγίδα μου. Το δηλητήριο ήταν ότι πιο δυνατό μπόρεσα να βρω, το είχα παραγγείλει από την Αθήνα ειδικά για σένα. Κατέστρωσα λοιπόν το σατανικό μου σχέδιο, έστησα την παγίδα και περίμενα. Ήταν το τέλειο έγλημα.
Ύστερα έχασα κάθε ίχνος σου. Ήταν σαν να άνοιξε η γη και σε κατάπιε. Φοβήθηκα ότι δεν θα απολάμβανα ποτέ τον θρίαμβό μου. Δεν ήξερα καν αν είχες πέσει στην παγίδα μου. Σε λίγες μέρες σε ξέχασα πιστεύοντας ότι είχες φύγει δηλητηριασμένος αλλά και αυτό δεν μου άρεσε. Είχα τόσο μίσος μέσα μου που ήθελα να σε δω νεκρό. Να νιώσω ότι είμαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, ο ανώτερος, ο νικητής.
Σήμερα σε βρήκα νεκρό πίσω από την πόρτα μου. Η χαρά όμως κράτησε για τρία δευτερόλεπτα. Το να μαζέψω το πτώμα σου και να το εξαφανίσω ήταν το βασανιστικότερο τέταρτο της ζωής μου. Δεν μπορούσα να πλησιάσω ούτε ένα μέτρο και ο αδελφός μου αρνήθηκε να με βοηθήσει θεωρώντας ότι ήταν δική μου δουλειά. Αφού συγκέντρωσα όλα τα ψυχικά μου αποθέματα και κατάφερα με τα χίλια ζόρια να μαζέψω το άψυχο κουφάρι σου το πέταξα στον ακάλυπτο από πίσω.
Τώρα θα βρίσκεσαι στον κατσαριδοπαράδεισο αλλα μην ανησυχείς αν ξαναδώ κατσαρίδα στο σπίτι μου θα στην στείλω κατευθειαν για παρέα.
Ποτέ δεν μου άρεσε που έμενες στο ίδιο σπίτι με μένα. Πόσο μάλλον όταν εγκαταστάθηκες στο δικό μου δωμάτιο χωρίς καν να ρωτήσεις. Εσύ βέβαια δεν θα μπορούσες να ξέρεις ότι σε αντιπαθούσα τόσο, μιας και δεν βλεπόμασταν συχνά. Οι συναντήσεις μας ήταν αστραπιαίες αλλά η ιδέα και μόνο της παρουσίας σου στον δικό μου χώρο μου δημιουργούσε απέχθεια και αηδία. Η αλήθεια είναι ότι τα βράδια δεν κοιμόμουν και περίμενα να παρουσιαστείς για να σε αντιμετωπίσω. Η εμφάνισή σου, ο τόπος απ’όπου ερχόσουν, οι σηνήθειές σου ακόμαι και ο τρόπος που περπατούσες μου έφερναν δυσφορία.
Ναι, ήθελα να σε σκοτώσω. Αν είχα το θάρρος θα σε έψαχνα και θα ξεκαθάριζα μαζί σου μια για πάντα. Ήθελα πάρα πολύ να σε συνθλίψω. Να σου πετάξω τα μυαλά έξω και μετά θα χόρευα πανευτυχής έναν άγριο χορό πάνω από το πτώμα σου. Το φανταζόμουν πολλές φορές αλλά τις περισσότερες δεν είχα καν τη δύναμη να έρθω σπίτι από φόβο μη σε δω.
Τελικά αποφάσισα να κάνω τη βρώμικη δουλειά με πλάγιο τρόπο, και ήμου σίγουρος ότι θα έπεφτες στην παγίδα μου. Το δηλητήριο ήταν ότι πιο δυνατό μπόρεσα να βρω, το είχα παραγγείλει από την Αθήνα ειδικά για σένα. Κατέστρωσα λοιπόν το σατανικό μου σχέδιο, έστησα την παγίδα και περίμενα. Ήταν το τέλειο έγλημα.
Ύστερα έχασα κάθε ίχνος σου. Ήταν σαν να άνοιξε η γη και σε κατάπιε. Φοβήθηκα ότι δεν θα απολάμβανα ποτέ τον θρίαμβό μου. Δεν ήξερα καν αν είχες πέσει στην παγίδα μου. Σε λίγες μέρες σε ξέχασα πιστεύοντας ότι είχες φύγει δηλητηριασμένος αλλά και αυτό δεν μου άρεσε. Είχα τόσο μίσος μέσα μου που ήθελα να σε δω νεκρό. Να νιώσω ότι είμαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, ο ανώτερος, ο νικητής.
Σήμερα σε βρήκα νεκρό πίσω από την πόρτα μου. Η χαρά όμως κράτησε για τρία δευτερόλεπτα. Το να μαζέψω το πτώμα σου και να το εξαφανίσω ήταν το βασανιστικότερο τέταρτο της ζωής μου. Δεν μπορούσα να πλησιάσω ούτε ένα μέτρο και ο αδελφός μου αρνήθηκε να με βοηθήσει θεωρώντας ότι ήταν δική μου δουλειά. Αφού συγκέντρωσα όλα τα ψυχικά μου αποθέματα και κατάφερα με τα χίλια ζόρια να μαζέψω το άψυχο κουφάρι σου το πέταξα στον ακάλυπτο από πίσω.
Τώρα θα βρίσκεσαι στον κατσαριδοπαράδεισο αλλα μην ανησυχείς αν ξαναδώ κατσαρίδα στο σπίτι μου θα στην στείλω κατευθειαν για παρέα.

1 Comments:
xaxa
Exeis ena 8ema me tis katsarides etsi??? :)
Xrysan8i
Post a Comment
<< Home