Για μια χούφτα euro

Aπογοητευμένος από τη σωρεία ατυχών συγκυριών της περασμένης εβδομάδας, αποφάσισα να βγω στους δρόμους χωρίς συγκεκριμένο σκοπό, αφού οποιαδήποτε προσπάθεια να πετύχω κάτι αποτυγχάνει παταγωδώς και με μαθηματική ακρίβεια. Καθώς προσπαθούσα να κρατήσω σταθερή πορεία μέσα στο πλήθος αναλογιζόμενος την θλιβερή κατάστασή μου – πρέπει να χειρονομούσα ζωηρά γιατί αρκετοί περαστικοί με κοιτούσαν εμβρόντητοι - παρατήρησα να κυματίζει ανάμεσα στα πόδια μου ένα χαρτάκι με έντονες αποχρώσεις το κίτρινου. Αν μη τι άλλο ήταν ένα τραπεζογραμμάτιο των 200 euro. Παρακολούθησα για λίγο την πορεία του περιμένοντας να βρω την κατάλληλη στιγμή να το οικειοποιηθώ και όταν βρέθηκα στην κατάλληλη απόσταση, και μάλιστα με ευνοϊκό άνεμο, δοκίμασα μια ισχυρή έκπληξη.

Είδα το χέρι μου εις διπλούν, σαν να βρισκόμουν μπροστά σε καθρέφτη, να αρπάζει το πολυπόθητο θείο δώρο. Ευθύς αμέσως κατάλαβα ότι για κακή μου τύχη ταυτόχρονα με εμένα είχε αδράξει το χαρτονόμισμα και ένας άλλος νεαρός. Προτού προλάβω να επιβάλλω την κυριότητά μου επί του αδέσποτου τραπεζογραμματίου ήρθε ως από μηχανής θεός το νομισματοκοπείο του κράτους να επιβάλλει μία σολομώντεια λύση. Το λεπτό χαρτί που αντιπροσώπευε τα 200 euro κόπηκε σε δύο κομμάτια, κατασκευασμένο προφανώς επί τούτου λεπτό προς αποφυγήν παρεξηγήσεων. Ο νεαρός, που αδιαμφισβήτητα τελούσε εν εξάλλω καταστάσει, έκανε μία απαξιωτική νύξη για την συχνότητα ροπής μου προς τον αυνανισμό για να του απαντήσω άμεσα με ένα στρυφνό σχόλιο για το περιεχόμενο του κρανίου του. Εκείνος με διαβεβαίωσε ότι δεν είχε συναντήσει στη ζωή του άνθρωπο με χαμηλότερο IQ από το δικό μου κι εγώ του εξήγησα ότι ίσως να μην είχε κοιτάξει καλά στους καθρέφτες. Κατόπιν συνέχισε με συκοφαντικές παρατηρήσεις για το οικογενειακό μου δέντρο διαστρεβλώνοντας ταυτόχρονα τις σεξουαλικές προτιμήσεις μου αφήνοντας μου περιθώρια να κάνω ελεύθερα υποθέσεις για τον τρόπο σύλληψης του. Εν συνεχεία η συζήτηση ως είθισται απέκτησε θρησκευτικό περιεχόμενο.

Εις μάτην προσπάθησα αργότερα να τον πείσω να εγκαταλείψει την ατελέσφορη στιχομυθία κάνοντας επίκληση στο ένστικτο της επιβίωσής του. Αυτό ήταν που με οδήγησε να προβώ, μπροστά στα μάτια του φιλοθεάμονος κοινού, σε σωματική επαφή βασισμένη σε προσκρούσεις των άκρων μου σε σημεία ζωτικής σημασίας του σώματός του, εμπνευσμένη σαφέστατα από αμερικάνικες και κινέζικες κινηματογραφικές παραγωγές. Αφού ανταλλάξαμε κομμάτια του εαυτού μας – μου πρόσφερε δύο από τα τριάντα δύο δόντια του με αντάλλαγμα ένα μικρό μέρος από το τριχωτό της κεφαλής μου - (θεωρώ ότι τον αδίκησα) κάποιος φιλήσυχος πολίτης αποφάσισε να δώσει τέλος στον ομηρικό καυγά μας παρεισφρέοντας ανάμεσά μας. Τότε μια ευδιάθετη ομάδα μαθητών αποφάσισε να απαθανατίσει το ευτράπελο κατ’ αυτούς Λαοκοώντειο σύμπλεγμα αποδεικνύοντας την γελοιότητα της κατάστασης.

Αργά και διστακτικά εγκαταλείψαμε το σημείο της σύγκρουσης με αντίθετες κατευθύνσεις προς απογοήτευση πολλών ανανεώνοντας όμως το ραντεβού μας σε απροσδιόριστο χρόνο και χώρο με την υπόσχεση να φέρουμε σε επαφή ανθρώπους του κύκλου μας για την διευθέτηση του προβλήματος που ανέκυψε.

Βέβαια, θα μπορούσαμε κάλλιστα να είχαμε διατηρήσει αμφότεροι την ψυχραιμία μας εξ αρχής και να επισκεπτόμασταν το πλησιέστερο υποκατάστημα τραπέζης, όπου με την επίδειξη των αποκομμάτων θα μπορούσαμε να κερδίσουμε έκαστος από 100 euro, αλλά τέτοιου είδους διευθετήσεις συμβαίνουν μόνο σε τόπους ψυχρούς, πολύ μακριά από τα Βαλκάνια και δη την ηλιόλουστη Ελλάδα…